Արտաշես Թորոսյանի բլոգ

Առցանց դասերը ճկուն են և հարմարավետ։ Դրանք կարող են տևել ավելի երկար կամ կարճ քան 45 րոպեն, կարող են լինել դասախոսության նման, կամ ինտերակտիվ, կարող են զարգացնել մեծ թվով կարողունակություններ։ Բայց առցանց դասեր կազմակերպելը շատ դժվար է։ Աշակերտները ազատվելով դասարանում դաս սովորելու <կապանքներից> ոգևորվում է առցանց դասերի հնարավորությամբ։ Բայց շատ արագ նա հասկանում է, որ առցանց դասը շատ նման է այն դասարանին, որտեղ նա միակ աշակերտն է։ Այդ դասարանում իրեն և միայն իրեն է ուղղված ուսուցչի բացատրությունը, տրված առաջադրանքը և ստուգող հարցերը։ Այդ դասարանում նա պետք է լինի ուշադիր, պարտաճանաչ և պատասխանատու։ Հակառակ դեպքում իր բոլոր թերացումները տեսանելի են լինելու բոլորին։ Այլևս այլ մեղավոր չկա։  Այս իրավիճակում են նաև ուսուցիչները։ Նրանք մտածում էին, որ էկրանից կպատմեն դասը, կհանձնարարեն տնային աշխատանքը, կստեղծեն թեստ և ամենի ինչ հեշտությամբ առաջ կգնա։ Իրականում ստացվեց, որ ուսուցիչը նույնպես աշխատում է մի դասարանում, որտեղ միայն մեկ աշակերտ կա և պետք է այնպես բացատրի, որ նա հասկ...

Ամեն ինչ փոխվում է։ Կրթության մեջ փոխվում է դանդաղ։ Բայց լինում են իրավիճակներ, երբ ամեն ինչ փոխվում է արագ, շատ արագ։ Այդ իրավիճակները ոչ գիտնականների կարծիքն են հարցնում, ոչ ծույլերի նվնվոցի վրա են ուշադրություն դարձնում, ոչ անգրագետների մասին են մտածում և ոչ էլ նկատում են պատրաստվածներին։ 88-ի երկրաշարժի համար միևմույն էր ինչ եղավ այդ պահին և դրանից հետո մեր հետ։ Մեր համար դա միևնույն չէր։ Հասկացանք, որ անպատրաստ էինք։ Հիմա էլ վիրուսը մեր մասին չի մտածում։ Իսկ մենք հերթական անգամ հասկանում ենք, որ անպատրաստ ենք։ Ամբողջ աշխարհն է անպատրաստ։ Բայց մենք գիտենք, որ վիրուսը մի օր կհեռանա և կյանքը կշարունակվի։ Կասենք, որ փրկվեցինք և կշարունակենք ապրել ինչպես մինչև վիրուսի գալը։ Իհարկե չի ստացվի խուսափել զարգացումից։ Օրինակ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զարգացավ ռազմական արդյունաբերությունը, որը պատերազմից հետո զարգացրեց ամբողջ արդյունաբերությունը և տնտեսությունը ընդհանրապես։ Պատերազմից հետո էականորեն փոխվեց աշխատանքի ղեկավարումը և կառավարումը, աշխատանքային հարաբերությունները և պ...

Աշխարհը զարգանում է։ Փոխվում են ապրելու, սովորելու և աշխատելու համար պահանջները։ Արդեն գրագետ չենք համարում այն մարդկանց, ովքեր գրել, կարդալ ու հաշվել գիտեն։ Հիմա այդ մարդիկ 9-10 տարեկան են և շարունակում են սովորել։ Այսպիսի մտքերով ուր ասես կարող ենք հասնել։ Բայց մենք պարտավոր ենք հաշվի առնել այսօրվա իրականությունը։ Իսկ այն այնքան էլ գրագետ չէ։ Վստա՞հ ենք արդյոք, որ այսօր տարրական դպրոցը ավարտող աշակերտները գիտեն գրել, կարդալ և հաշվել։ <<Շունը ..... մտավ ..... տուփի ...... մեջ>։ Ջիմիի դեմքը լարված էր, և նրա ձայնը բարձրացավ և լարվեց: Նա դժվարությամբ արտասանում էր իր առջև դրված գրքի էջում եղած բառերը: Բարեբախտաբար, նյութը դյուրին էր: Նա հասկանում էր նկարազարդումների օգնությամբ, որը օգնում էր վստահ լինել, որ բառերը ճիշտ է ճանաչում:> Սա մի հատված էր Ռալֆ Ս.Ստթեյջերի < Կարդալ սովորեցնելը > գրքից։ Համոզված եմ, որ դուք ճանաչում եք այդպիսի երեխաների և Ջիմիի անունը փոխելով տեքստում այլև ոչինչ փոխելու կարիք չեք ունենա։ Կարո՞ղ ենք այսպես կարդացող երեխաներին միջ...

Ֆեյսբուքում կազմակերպեցի հարցում, որտեղ խնդրեցի պատասխանել < ՏՆԱՅԻՆ ԱՇԽԱՏԱՆՔԻՆ ԴԵՄ ԵՄ, ՈՐՈՎՀԵՏԵՎ ․․․>  հարցին ընտրելով պատասխաններից մեկը, կամ մի քանիսը, կամ գրելով սեփական պատասխանը։ Ամենից շատ ձայներ են տրվել (15 և 13) <շատ է, ժամանակը չի բավարարում> և <Երեխաների համար ազատ ժամանակ չի մնում> պատասխանները։ Կարծում եմ, որ երկու պատասխանն էլ խոսում է այն մասին, որ տրված տնային աշխատանքը ծավալով մեծ է և բարդ, որի պատճառով աշակերտները շատ ժամանակ են ծախսում դրանք կատարելու վրա և ոչ միշտ են կարողանում բոլոր առաջադրանքները կատարել։ Մյուս պատճառը, որ աշակերտները չեն ցանկանում կատարել տնային աշխատանքը այն է, որ տնային աշխատանքի նպատակ անհասկանալի է նրանց համար։ 1․ Ինչու՞ է տնային աշխատանքը շատ։  ա․ Ուսպլանով նախատեսված գրեթե բոլոր առարկաները հանձնարարում են տնային աշխատանք՝ սովորել պատմել և/կամ լուծել խնդիրներ, վարժություններ, գրել շարադրություն և այլն։  բ․ Դասացուցակը կազմված է սխալ և նույն օրը կան <դժվար> 2-3 առարկա, որոնց տնայինները բարդ են։...