Արտաշես Թորոսյանի բլոգ

Ամեն ինչ փոխվում է։ Կրթության մեջ փոխվում է դանդաղ։ Բայց լինում են իրավիճակներ, երբ ամեն ինչ փոխվում է արագ, շատ արագ։ Այդ իրավիճակները ոչ գիտնականների կարծիքն են հարցնում, ոչ ծույլերի նվնվոցի վրա են ուշադրություն դարձնում, ոչ անգրագետների մասին են մտածում և ոչ էլ նկատում են պատրաստվածներին։ 88-ի երկրաշարժի համար միևմույն էր ինչ եղավ այդ պահին և դրանից հետո մեր հետ։ Մեր համար դա միևնույն չէր։ Հասկացանք, որ անպատրաստ էինք։ Հիմա էլ վիրուսը մեր մասին չի մտածում։ Իսկ մենք հերթական անգամ հասկանում ենք, որ անպատրաստ ենք։ Ամբողջ աշխարհն է անպատրաստ։ Բայց մենք գիտենք, որ վիրուսը մի օր կհեռանա և կյանքը կշարունակվի։ Կասենք, որ փրկվեցինք և կշարունակենք ապրել ինչպես մինչև վիրուսի գալը։ Իհարկե չի ստացվի խուսափել զարգացումից։ Օրինակ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զարգացավ ռազմական արդյունաբերությունը, որը պատերազմից հետո զարգացրեց ամբողջ արդյունաբերությունը և տնտեսությունը ընդհանրապես։ Պատերազմից հետո էականորեն փոխվեց աշխատանքի ղեկավարումը և կառավարումը, աշխատանքային հարաբերությունները և պ...

Աշխարհը զարգանում է։ Փոխվում են ապրելու, սովորելու և աշխատելու համար պահանջները։ Արդեն գրագետ չենք համարում այն մարդկանց, ովքեր գրել, կարդալ ու հաշվել գիտեն։ Հիմա այդ մարդիկ 9-10 տարեկան են և շարունակում են սովորել։ Այսպիսի մտքերով ուր ասես կարող ենք հասնել։ Բայց մենք պարտավոր ենք հաշվի առնել այսօրվա իրականությունը։ Իսկ այն այնքան էլ գրագետ չէ։ Վստա՞հ ենք արդյոք, որ այսօր տարրական դպրոցը ավարտող աշակերտները գիտեն գրել, կարդալ և հաշվել։ <<Շունը ..... մտավ ..... տուփի ...... մեջ>։ Ջիմիի դեմքը լարված էր, և նրա ձայնը բարձրացավ և լարվեց: Նա դժվարությամբ արտասանում էր իր առջև դրված գրքի էջում եղած բառերը: Բարեբախտաբար, նյութը դյուրին էր: Նա հասկանում էր նկարազարդումների օգնությամբ, որը օգնում էր վստահ լինել, որ բառերը ճիշտ է ճանաչում:> Սա մի հատված էր Ռալֆ Ս.Ստթեյջերի < Կարդալ սովորեցնելը > գրքից։ Համոզված եմ, որ դուք ճանաչում եք այդպիսի երեխաների և Ջիմիի անունը փոխելով տեքստում այլև ոչինչ փոխելու կարիք չեք ունենա։ Կարո՞ղ ենք այսպես կարդացող երեխաներին միջ...